Historia rodzin

Historia dworku w Łosiach od chwili jego powstania w roku 1889 wiąże się z trzema rodzinami z okolic Zambrowa i Łomży: Mioduszewskimi, Ładami i Lemańskimi.

Mioduszewscy

Miodusy (dawniej również Miodusze) to okolica szlachecka leżąca w ziemi drohickiej na styku z ziemią łomżyńską (parafia Zambrów) i ziemią nurską (parafia Rosochate Kościelne). Mioduszewscy (pierwotnie Miodusowie), mogli wywodzić się od Miodusów herbu Radwan-Wierzbowa w powiecie płockim. Za ich pierwszego przedstawiciela można chyba uznać Pawła Miodusa, który był wspomniany w 1442 r. Wówczas to Piotr z Gumowa sprzedał braciom z Rykaczy 10 włók nad Małym Brokiem koło granic Idźka, Macieja Krajewskiego i Zawad, które wcześniej kupił od Pawła Miodusa. Akta sądowe z drugiej połowy XV w. wspominają kilkakroć szlachtę z Miodusów: Wszebora, Macieja, Stanisława i Piotra (Łomża – 1471), Macieja z synem Janem (Drohiczyn – 1474), Wszebora, Piotra, Macieja i Mikołaja (tamże – 1476), Wszebora i Macieja (tamże – 1478). Akt erekcyjny parafii w Jabłonce-Świerczewie (obecnie Jabłonka Kościelna) z 1493 r. wystawili wraz z Jakubem Ciechanowskim również bracia Miodusowie: Wszebor, Maciej, Stanisław, Piotr i Szczepan, którzy przekazali kościołowi jedną włókę ziemi. Według popisu wojennego z 1528 r. szlachta z całych Miodusów była zobowiązana wystawić czterech zbrojnych jeźdźców. W wyniku późniejszych podziałów rodowych powstały wsie, które przechowały imiona swoich patriarchów, obecnych we wspomnianym akcie, takie jak Stasiowięta, Piotrowięta, Szczepanowięta. W XIX w. Mioduszewscy z ziemi drohickiej legitymowali się z herbem Ostoja, natomiast osiedleni w guberniach cesarstwa grodzieńskiej i kowieńskiej na terenie dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego – z herbem Łabędź, zaś jeden – z herbem Mikuliński. Wśród tych powołujących się na Ostoję byli wywodzący swój rodowód od Piotra z Miodusów (1486) i jego syna Stanisława (1543). Dziś Miodusy składają się z czterech wsi, które wszystkie przynależą do gminy Wysokie Mazowieckie. Są to: Miodusy-Litwa, Miodusy-Stasiowięta, Miodusy-Stok oraz Miodusy Wielkie. Mioduszewscy byli drobną szlachtą licznie rozrodzoną na pograniczu mazowiecko-podlaskim, wśród których byli urzędnicy ziemscy i elektorzy królewscy.

 

Drzewo genealogiczne rodziny Mioduszewskich

drzewo_gen2

Ładowie herbu Łada

Drobna rodzina szlachecka z powiatu zambrowskiego w ziemi łomżyńskie. Jej protoplastami byli Piotr i Szczepan z Bieńków herbu Łada, którzy w roku 1428 kupili część wsi Dobrochowice, dając początek dwóm wsiom: Łady Borowe i Łady Polne w parafii Puchały.
Nazwy wsi Łady Borowe i łady Polne pojawiają się w spisie podatkowym z roku 1578. Miejscowy ród szlachecki przyjął nazwisko Łada herbu Łada. Wielu członków te szybko rozrastającej się rodziny szukało możliwości kariery z dala od rodowego gniazda. W roku 1764, reprezentując ziemię łomżyńską, w elekcji królewskiej uczestniczyli Adam i August Ładowie. Łady Borowe i Łady Polne były typowymi wsiami zaściankowymi z niewielkimi drewnianymi dworkami.

No comments yet.

Add a comment